Yazar Şair Eyyüp Ay’ın Kaleminden

Şair Eyyüp Ay’ın Kaleminden: "Anne, Bana Sen Gerek"

"Anne, Bana Sen Gerek"

• Şu çalışan anneler, / Neden evde değiller? / Masum evlatlarını / Kime bırakıp giderler?
• Her şey para mıdır ki? / Makam, mevki midir ki? / Şu kariyer nedir ki? / Bana bir anne gerek.
• Sahi, biz fakir miyiz? / Bir şey alamaz mıyız? / Her şeye muhtaç mıyız? / Anne, bana sen gerek.
• Bırakıp gitme anne! / El düşünmez, ona ne? / Muhtacım ben herkese, / Ebeveyn, dede, nene...
• Koştur koştur, bu ne ya? / Nerde o güzel yuva? / Herkes bir köşede ya! / Ne oldu güzel dünya?
• Bir çözüm olmaz oldu. / Geniş ailem boğuldu. / Çekirdek de mahvoldu. / Ey büyükler! Ne oldu?
• Telefon, tablet, tivi... / Esir aldı tüm evi. / Boğdu, boğulmaz devi. / Develer cüce oldu.
• Deprem oldu bir nevi. / Yangın sardı her evi. / Temelden kaydı çivi. / Yetkililer, ne oldu?
• Bana bir şeyler anlat. / Her konuda aydınlat. / Kalmadı kalbimde tat. / Sil gözümü ey anne.